Een nieuw rapport van Bond Beter Leefmilieu en FairFin brengt de gezondheidskost van industriële uitstoot in kaart. Tien bedrijven zijn samen verantwoordelijk voor bijna 60% van de berekende gezondheidskosten.
Industriële uitstoot in lucht en water kost Vlaanderen jaarlijks 2,85 miljard euro aan gezondheidsschade, zo blijkt uit een nieuwe studie van Bond Beter Leefmilieu en FairFin.
De studie “Zware industrie in Vlaanderen” brengt de gezondheids- en milieukosten van industriële emissies in kaart. Voor de periode 2019–2024 bedragen de gezondheidskosten in totaal 17,08 miljard euro, of gemiddeld 2,85 miljard euro per jaar. Ter vergelijking: de septemberverklaring zou 2 miljard euro moeten besparen.
Tien bedrijven veroorzaken 60% van de gezondheidskost
Een opvallende vaststelling is dat de gezondheidsimpact sterk geconcentreerd is bij een kleine groep bedrijven. De tien bedrijfsvestigingen met de grootste impact zijn samen verantwoordelijk voor 59,9% van de berekende gezondheidskosten. ArcelorMittal Gent staat bovenaan met een berekende gezondheidskost van 663,7 miljoen euro per jaar, gevolgd door TotalEnergies met 422,3 miljoen euro.
Ook op sectorniveau is de impact sterk geconcentreerd. De chemie en metallurgie zijn samen verantwoordelijk voor 51% van de gezondheidskosten. De petrochemische sector alleen is goed voor 928 miljoen euro per jaar, een derde van de totale gezondheidskost van industriële emissies.
Gezondheid is slechts een deel van de rekening
Naast de gezondheidskosten berekent de studie ook de bredere milieuschade. Die bedraagt gemiddeld 7,24 miljard euro per jaar, of 1.047 euro per Vlaming.
De onderzoekers benadrukken dat de berekening bovendien conservatief is. Ze vertrekt van officieel gerapporteerde emissies naar lucht en water. Onder meer bodemvervuiling, pesticiden uit de industriële landbouw en de impact van afval vallen hier nog buiten.
Naar een propere industrie
Bond Beter Leefmilieu en FairFin pleiten daarom voor een gezonde en toekomstgerichte industrie, waarbij gezondheid en milieukwaliteit een volwaardige plaats krijgen in het industriebeleid. De studie schuift hiervoor zes concrete beleidsrichtingen naar voren.
De vraag is niet of Vlaanderen industrie nodig heeft. De vraag is welke industrie we willen en wie de kosten draagt. Een toekomstgerichte industrie moet economische waarde creëren zonder haar gezondheids- en milieukosten op de samenleving af te wentelen.
De studie werd uitgevoerd door Tristan de Belser (FairFin), Mike Van Acoleyen en Babette Lamote (Bond Beter Leefmilieu), met eindredactie door David Sebrechts. De onderzoekers koppelden officieel gerapporteerde emissiedata uit het Integraal Milieujaarverslag aan gestandaardiseerde schadekosten van CE Delft.
